หากการยอมรับความล้มเหลวเป็นจุดเริ่มต้นของการตรวจสอบแก้ไข

งานเขียนชิ้นนี้ จึงเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับความล้มเหลวหลายประการ

โดยวางศูนย์กลางการศึกษาไว้ 2 แห่ง คือ เด็ก-แกนนำนักศึกษาจาก 6 สถาบันการศึกษาในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และ ?สื่อมวลชน? ที่ร่วมอยู่ในห้องเรียนนี้ พร้อมกับ ?ขบถ? วิธีการเขียนงานวิชาการทั่วไป โดยเปิด ?เสียงของเด็ก? ที่เคยถูกมองข้าม (และบางคนยังมองข้ามอยู่) ให้เป็นทั้งบริบท (context) และตัวบท (text) ที่สำคัญควบคู่ไปพร้อมกัน

ขณะเดียวกันจะพินิจถึง ?ประโยชน์? ไม่มากถึงมากที่สุด ที่แฝงอยู่ในกระบวนการจัดการครั้งนี้ด้วย เพื่อนำไปสู่ข้อเสนอแนะเพื่อพัฒนาไปสู่แผนงานพัฒนานโยบายเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดี?