เราเดินด้วยคำถาม

ระหว่างรอการพิจารณา ร่างพ.ร.บ. สัญชาติ พ.ศ.....โดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จึงอยากแนะนำให้อ่าน คนไร้รัฐ ไร้สัญชาติ ในรัฐไทย เพราะนี่คือ "ความกล้าหาญ"ของผู้คนที่มีตัวตน และมีชีวิตดำเนินอยู่บนแผ่นดินนี้ พวกเขาต้องก้าวผ่านบางสิ่งเพื่อบอกเล่าให้พวกเราได้รับรู้ ซึ่งหมายถึงการสุ่มเสี่ยงต่อบางสิ่ง ด้วยความเชื่อมั่นว่าจะทำให้การมีอยู่ของพวกเขานั้นได้รับการยอมรับในที่ทางที่ควรจะเป็น ให้ทุกผู้คนได้มี "ตัวตน" อย่างเต็มภาคภูมิ ซึ่งนั่นย่อมหมายถึงชีวิตที่ดีงาม ที่เป็นสุขย่อมเป็นสิ่งที่น่าจะคิดหวัง รวมทั้งเป็นจริงได้สักที (ส่วนหนึ่งของบทบรรณาธิการ)

วันที่ 18-19 กรกฎาคม 2550 สภานิติบัญญัติแห่งชาติมีวาระพิจารณา ร่างแก้ไขพ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.... การนี้ รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร เขียนบทความตั้งคำถาม "เป็นไปได้หรือไม่ที่จะรัฐไทยจะยอมรับกฎหมายเพื่อแก้ปัญหาคนไร้สัญชาติ ??" เพราะหลายครั้งที่ครูกฎหมายและคนทำงานวิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมลงนั่งน้ำตาซึม เป็นสิบปีที่เราทำงานวิจัย งานนี้ได้ให้องค์ความรู้ว่า จะต้องแก้ไขปัญหาคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติในประเทศไทยอย่างไร ? แต่การผลักดันให้องค์ความรู้เข้าแก้ปัญหาความไร้สัญชาตินั้นไม่ใช่ของง่าย ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาเหตุแห่งปัญหาเท่านั้น ปัญหาอีกส่วนนั้นยังมีสาเหตุมาจากอคติของผู้ที่มีหน้าที่แก้ไขปัญหาอีกด้วย

hใครเคยได้รับเมลของ "อิสรชน คนเดินทาง" สมาคมสร้างสรรค์กิจกรรมอิสรชน (องค์กรสาธารณประโยชน์) บ้าง?

ที่ผ่านมา ก็แค่เปิดอ่านและผ่านกันไป แต่ครั้งนี้ ฉันนั่งอ่านวนเวียนอยู่นาน กับข้อความ "ช่วยทำศพคนเร่ร่อนไร้บ้าน" "อาสาสมัครที่รักทุกท่าน...คนสนามหลวงที่อิสรชน ดูแลอยู่ได้เสียชีวิตลง ที่สนามหลวงเมื่อสัปดาห์ที่แล้วตอนนี้ ยังไม่มีค่าใช้จ่ายสำหรับจัดการศพ ทั้ง เรื่องโลงศพ และ การประสานงานตามหาญาติที่จังหวัดกำแพงเพชร ที่ ประเมินค่าใช้ จ่าย การตามหาญาติ และการจัดงานศพไว้ที่ ไม่เกิน 20,000 บาท ใครมีจิตอันเป็นกุศล ติดต่อ บริจาคได้ ที่....."

คนบางคนล้มหายตายจากมีคนเห็นค่า แต่บางคนแม้กระทั่งมีชีวิตอยู่ก็ถูกทำให้ไร้ค่า